منشور عربی

اسم بر دو نوع است:

1.نکره: به معناي ناشناخته و نامعلوم. مثال:رَجُلٌ يا کِتابُ.

2.معرفه: به معناي شناخته شده يا معلوم. مثال: القرآن - الله – ايران

نکته: در ترجمه ي اسم نکره به فارسي بايد يکي از سه شيوه ي زير رعايت شود؛

رَجُلُ: 1) اسم+ي=مردي             2) يک+اسم=يک مرد             3) يک+اسم+ي=يک مردي

معارف عبارت اند از:

1) ضماير متصل- ضماير منفصل.مانند: هو، هما، إياهُ، هُ و...

2) عَلَم: اسم خاص فارسي و اسم اشخاص و مکان ها : حسن، حسين، ايران

3) ذواللام: يعني هر اسم داراي «ال» : الکِتابُ - الرَّجلُ

نکته: در ترجمه ي معرفه از نوع «ذواللام» به فارسي بايد از کلمه ي « اين، آن، همين، همان » استفاده کنيم.

نکته: کلمه ي «القرآن» معرفه از نوع ذواللام به حساب مي آيد و کلمه ي «الله» معرفه از نوع عَلَم به حساب مي آيد.

4) اسم هاي موصول:

الف) موصول عام: مَن، ما

 ب) موصول خاص:

 5) اسم اشاره :

الف) اشاره به نزديک :

ب) اشاره به دور :

6) اضافه (چسبيدن) : فرمول= کلمه نکره+کلمه معرفه 

مثل:  کِتابُ الله؛    کِتابُ= معرفه از نوع اضافه      الله= معرفه از نوع عَلَم

أهلَ البَيت؛      أهلَ= معرفه از نوع اضافه       البَيت= معرفه از نوع ذواللام

نکته ي مهم: اسم اشاره +   1) اسم (ال) دار     2) اسم بدون (ال)

1) اسم (الـــ) دار از نظر قاعده: مثال: هولاءِ النّاسِ يکرِمونَني

هولاءِ: مبتدا مرفوع محلاً . النّاسِ: اگر جامد باشد «عطف بيان» و اگر شامل مشتقّات باشد «صفت» است، پس نقش عطف بيان دارد چون جامد است.  يکرِمونَني: يا کلمه ي بعد نقش خبر دارد.

اسم (الـــ) دار از نظر معنا: اسم اشاره بايد مفرد معنا شود.      معنا: اين مردم مرا گرامي مي دارند.

2) اسم بدون (الـــ) از نظر قاعده: مثال: هؤلاء ناس يکرِمونَني

هؤلاء: مبتدا مرفوع محلاً . ناس: نقش خبر . يکرِمونَني: نقش صفت دارد

اسم بدون (الـــ) از نظر معنا: اسم اشاره مطابق با صيغه ي خود معنا مي شود.  معنا:اينان مردماني هستند که مرا گرامي مي دارند.

نکته: در معرفه از نوع اضافه، اسم دوّم نقش مضافٌ اليه و مجرور دارد (_ِ_ٍ) ، واسم اوّل مضاف ناميده مي شود. مضاف در عربي نقش محسوب نمي شود.

نکته: مضاف در عربي ( الــ ، تنوين ، نَ جمع مذکر ، نِ مثني ) نمي گيرد . مانند: رسولُ اللهِ

رسولُ: مضاف           اللهِ: مضافٌ اليه و مجرور

نکته: اسم در صورتي که مجرور(_ِ_ٍ) باشد از دو حالت خارج نيست :

1) مجرور به حرف جر: زماني که قبل از آن حرف جر موجود باشد. مانند: مِنَ اللهِ= مِن: حرف جر. الله: مجرور به حرف جر

2) قبل از اسم مجرور  حرف جر موجود نباشد: در اين صورت اسم مجرور نقش مضافٌ اليه دارد. مانند: رَسولُ اللهِ

اللهِ: نقش مضافٌ اليه دارد.

نکته:  تمامي اسم هاي تنوين دار به شرط آن که نام اشخاص نباشد نکره است. مانند: رَجُلٌ: نکره _ محمدٌ: معرفه از نوع عَلَم

معارف شِش بُوَد مُضمِر، اضافه                  عَلَم ، ذواللام و موصول و اشاره